FlightSimmer.GR
Vinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo Slider
Συνέντευξη Luca Bertossio
Συνέντευξη Jurgis Kairys
Συνέντευξη Svetlana Kapanina


Ο Δημήτρης Ντίστης 

     Ο Δημήτρης Ντίστης είναι συγκυβερνήτης στην Olympic Air και πετάει στα ελικοφόρα Dash 8 100 και Dash 8 Q400. Αν και από πολύ μικρός ήθελε να γίνει επαγγελματίας πιλότος, εντούτοις λόγω αντικειμενικών δυσκολιών της εποχής, ξεκίνησε να ασχολείται με την αεροπορία από το Flight Simulator (ως εικονικός πιλότος) και κατάφερε πολύ αργότερα με πολλές θυσίες να κάνει το αγαπημένο του hobby επάγγελμα, επιβεβαιώνοντας το ρητό "Ποτέ δεν είναι αργά"...

     Το FlightSimmer.GR σας παρουσιάζει την αρκετά ενδιαφέρουσα συνέντευξη που παραχώρησε ο Δημήτρης.

 

  

  • Δημήτρη πες μας λίγα πράγματα για σένα.

     Γεννήθηκα το 1978 στον Πειραιά, όπου μεγάλωσα και τελείωσα το λύκειο. Σπούδασα στην Αγγλία Engineering και έκανα και το μεταπτυχιακό μου εκεί. Τις αεροπορικές μου σπουδές τις έκανα στην Ελλάδα και τις τελείωσα στην Global Aviation. Τις πραγματοποίησα σιγά σιγά, ξεκίνησα αρχικά και πήρα μόνο το PPL. Ο λόγος ήτανε καθαρά οικονομικώς μιας και  δούλευα και μάζευα σιγά σιγά τα χρήματα και εκ των πραγμάτων πέταγα μόνο τα Σαββατοκύριακα. Αργότερα έκανα το build up, συγκεκριμένα 100 ώρες με ταξίδια διότι μετά το PPL πρέπει να μαζέψεις κάποιες ώρες σαν εμπειρία για να συνεχίσεις στο CPL. Πριν να γίνω πιλότος δούλεψα σε εταιρείες πληροφορικής περίπου 7 χρόνια όπως η Siemens και η Intracom. Αργότερα σαν πιλότος η πρώτη μου δουλεία ήταν στην Ολυμπιακή όπου είμαι μέχρι σήμερα.

  • Πότε άρχισες να ενδιαφέρεσαι γενικά για την αεροπορία;

     Γενικά από μικρός, από το σχολείο δηλαδή θυμάμαι πάντα έπαιρνα το περιοδικό "Πτήση" το οποίο δυστυχώς τότε είχε πολύ μικρή ύλη για τα πολιτικά αεροπλάνα, συνήθως ένα δισέλιδο και μάλιστα όχι τόσο πολύ άρθρα αλλά φωτογραφίες πολιτικών αεροσκαφών στο αεροδρόμιο του ελληνικού από «σπάνια» αεροπλάνα που ερχόντουσαν. Από το σχολείο σκεφτόμουνα να το ακολουθήσω σαν επάγγελμα αλλά συζητώντας το με τον πατέρα μου ήτανε δύσκολο οικονομικώς μιας και τότε εκτός της σχολής ικάρων έπρεπε να πας στο εξωτερικό, στην Αμερική ή στην Οξφόρδη, εκεί μάλιστα ήθελες περίπου 55 εκατομμύρια σε δραχμές, που ήτανε πολλά λεφτά όπως καταλαβαίνετε! Οπότε για καθαρά οικονομικούς λόγους δε μπορούσα από τότε να γίνω πιλότος. Άλλωστε εκτός των οικονομικών, εκείνη την εποχή για να δουλέψεις μετά στην Ελλάδα έπρεπε να ξέρεις και κάποιον που θα σε βοηθήσει μετά να βρεις και εταιρεία για να πετάξεις.

  • Πότε ασχολήθηκες για πρώτη φορά με το flight simulator;

     Ο Δημήτρης ΝτίστηςΣτην Αγγλία όπου σπούδαζα, για να κάνουμε διάφορες εργασίες του πανεπιστημίου χρειαζόμασταν Η/Υ. Οπότε πήγα και αγόρασα ένα desktop και μου το φέρανε με 2 cd δώρο. Το ένα από τα δύο ήτανε το Flight Simulator 2000. Στην αρχή δεν ασχολήθηκα μαζί του και το έβαλα σε ένα συρτάρι! Ήτανε αν θυμάμαι καλά τον Οκτώβριο του 1999. Μετά από αρκετές μέρες γύρω στις 04:00 τα ξημερώματα, κλασική ώρα για το Flight Simulator, λέω δε βάζω αυτό το cd να δω τι είναι; Είδα λοιπόν, μετά από μία ώρα εγκατάστασης, το Default Boeing και άρχισα να πετάω με το πληκτρολόγιο ψάχνοντας που είναι τα αεροδρόμια! Θυμάμαι πέταγα πάνω από τη Μύκονο με 300 knots!

     Σιγά σιγά άρχισα να ψάχνω στο internet και έπεσα πάνω στο Αγγλικό VaCC. Με είχε ενημερώσει κάποιος συμφοιτητής μου ότι υπάρχει κάτι σε online πτήσεις και το έψαξα. Ψάχνοντας αρκετούς μήνες κατάφερα τελικά να συνδεθώ online και να κάνω την πρώτη μου πτήση στις 13 Δεκεμβρίου του 2001! Μάλιστα ξεκίνησα να πετάω στον IVAO και γνώρισα τον Σπύρο Δήμα που πέταγε και αυτός εκεί όπως και τον Στάθη Τσαγκαράτο που ήτανε στην Aegean. Αργότερα, γύρω στο 2003 γράφτηκα στην OAV και μου δώσανε και το call sign OAV394. Τότε ο Σπύρος με ρώτησε αν θέλω να αναλάβουμε την Εικονική Ολυμπιακή, μιας και ο τότε πρόεδρος Γιώργος Παπανικολόπουλος ήθελε να τη δώσει. Μου πρότεινε να περνώ εγώ τις πτήσεις των πιλότων στην database και αυτός θα έφτιαχνε το site. Πράγματι υπήρχε ένα προγραμματάκι όπου πέρναγα τις πτήσεις εγώ από τα emails που στέλνανε οι πιλότοι τα pireps, μιας και ακόμη δεν υπήρχε αυτόματο σύστημα στην επιμελητεία. Αργότερα ανέλαβα το τμήμα εκπαίδευσης της Ολυμπιακής και τη θέση του Pilot Manager.

  • Πότε και πως αποφάσισες να γίνεις επαγγελματίας πιλότος;

     Καταρχάς περίπου στις αρχές του 2004, έχοντας κάνει 2-3 πτήσεις αλλά και το solo μου και πριν ακόμη πάρω το PPL, βρέθηκα σε μια δύσκολη κατάσταση, μιας και για να συνεχίσω να πετάω και να μαζεύω τις απαραίτητες ώρες, είχε μεγάλο κόστος και τα παράτησα όλα βλέποντας ότι οικονομικά δεν βγαίνει!

     To 2005 ο φίλος μου Σάκης Κάτσας που έμενε στη Ρόδο, μου πρότεινε να κατέβω εκεί, διότι είχε αναλάβει την αερολέσχη Ρόδου και μου είπε να πάμε στην Κω μαζί για κάποιες δουλειές. Πραγματικά έφτασα αεροπορικώς στη Ρόδο με τη πρωινή πτήση της Ολυμπιακής και με περίμενε ο Σάκης με το αεροπλάνο της λέσχης, ένα Piper Archer, μπήκαμε μέσα και φύγαμε. Φτάνοντας στην τελική της Κώ, βλέποντας την προσγείωση του Σάκη, κάτι αρχίζει να μου κάνει πάλι "κλικ". Κάνουμε τις δουλείες εκεί και στην επιστροφή για Ρόδο, μετά την απογείωση λέω του Σάκη «Ρε μ… ξέρεις τι μου έχεις κάνει τώρα;». Αυτό ήτανε! Ο Σάκης και τότε και αργότερα με βοήθησε πολύ. Τολμώ να πω πως αν δεν ήτανε ο Σάκης, δε θα ήμουνα τώρα επαγγελματίας πιλότος.

     Μετά από αυτή την εμπειρία, άρχισα να σκέφτομαι συνέχεια να συνεχίσω και πάλι. Πραγματικά αρχίζω να μαζεύω και πάλι χρήματα και φθινόπωρο του 2008, παίρνω το logbook μου και πάω πάλι στη σχολή να ξεκινήσω ξανά. Μέσα σε τρεις μήνες (Δεκέμβριο του 2008) πέρασα όλα τα μαθήματα και παίρνω και το PPL. Από τον Ιανουάριο του 2009 αρχίζω το build up και το Μάρτιο ξεκινάω το CPL. Έως και το 2010 είχα πλέον το πτυχίο στην οριακή ηλικία των 32 ετών.

  • Πόσο εύκολα ή δύσκολα κατάφερες να γίνεις επαγγελματίας πιλότος.

     Ο Δημήτρης ΝτίστηςΌπως είπα και πριν, εκτός του ότι έπρεπε να παρατήσω σχεδόν τα πάντα και να ξεκινήσω από το μηδέν σε σχετικά μεγάλη ηλικία για να γίνω επαγγελματίας πιλότος, ήρθε και η απόλυσή μου από την προηγούμενη εταιρεία που δούλευα, λόγω περικοπών. Οικονομικώς αυτό ήτανε άλλη μια τροχοπέδη διότι από το Μάϊο του 2010 έως το Νοέμβριο του 2011 το μόνο εισόδημα ήτανε το επίδομα ανεργίας και αναγκαστικά πήρα δάνειο ώστε να μπορέσω να συνεχίσω, το οποίο μάλιστα εξόφλησα πολύ πρόσφατα!

     Στα τέλη του 2011 βγήκε η προκήρυξη της Ολυμπιακής με το νέο καθεστώς και κατάφερα να μπω στην εταιρεία. Ήμασταν μάλιστα η πρώτη «σειρά» μετά από 40 περίπου χρόνια, που η Ολυμπιακή έστειλε άτομα στην Οξφόρδη για Type Rating, μιας και η εταιρεία ήθελε πλέον να εκπαιδεύει η ίδια τους νέους της πιλότους.

  • Πότε βρέθηκες σε δύσκολη στιγμή πετώντας real;

     Συνήθως η δύσκολη κατάσταση έχει να κάνει με τις καιρικές συνθήκες. Θυμάμαι λοιπόν μια πτήση από την Αθήνα προς το αεροδρόμιο Ιωαννίνων. Είχαμε θυμάμαι την ομάδα ποδοσφαίρου του Ατρομήτου που θα έπαιζε με τα Γιάννενα. Όταν έχει χάλια καιρό στα Γιάννενα, η προσέγγιση είναι πραγματικά «κόλαση».

     Το METAR που πήραμε αρχικά ήτανε σχετικά καθαρό. Φτάνοντας εκεί βλέπουμε στο weather radar κάτι «ντουβάρια» και κάτι «κοκκινίλες»! Μείναμε όσο περισσότερο ψηλά μπορούσαμε στη διαδικασία, λίγο δεξιά λίγο αριστερά να αποφύγουμε τους κόκκινους πυρήνες που έδειχνε το radar, με παγωμένα τζάμια, θολούρα, ο αυτόματος πιλότος να βγαίνει, αναταράξεις που δε μπορούσαμε να δούμε ούτε τα όργανα και την οθόνη από το κούνημα, παγοποίηση στο full κλπ. Φτάνουμε στην τελική, αρχίσαμε να κατεβαίνουμε αλλά στα minima δεν είδαμε ποτέ το διάδρομο. Missed Approach και επιστροφή στην Αθήνα το αποτέλεσμα και μάλιστα θυμάμαι βγήκαμε από τα σύννεφα περίπου στα 14.000 πόδια με κάτασπρο το αεροπλάνο από τον πάγο. Βέβαια τέτοια περιστατικά το χειμώνα είναι μια «καθημερινότητα» αλλά τότε μου συνέβη για πρώτη φορά και γι’ αυτό το θυμάμαι, μιας και ήτανε και το πρώτο μου Go-Around.

  • Πότε βρέθηκες σε δύσκολη στιγμή πετώντας στο flight simulator;

     Είχα ζοριστεί σε ένα “Cross the Pond”. Θυμάμαι ήτανε στο αεροδρόμιο του Newark, όπου το ATC vectoring ήτανε ανεπανάληπτο! Δε ξέρω στην Ελλάδα ποιος μπορεί να κάνει τέτοιο vectoring, πάντως ο «τύπος» είχε φτιάξει ένα «φιδάκι» με αεροπλάνα με γωνίες και είχε ένα άνοιγμα το οποίο ήτανε περίπου 15 μίλια. Εγώ ερχόμουν από κάπου άσχετα και μου έδωσε μια πορεία και λόγω της μεγάλης ταχύτητας που είχα μπήκα στο «τρενάκι». Είχα ζοριστεί ήδη μιας και τα αγγλικά τους ήτανε πολύ γρήγορα και αφού με γύρισε στο tower με ρωτάει ο πύργος, «βλέπετε τον μπροστινό σας;» λέω ναι και μου απαντάει, «you are cleared for visual approach»!!! Ζορίστηκα αρκετά μιας και ήμουνα με ένα A340 και προσπαθούσα να ακολουθήσω το μπροστινό μου! Ήτανε μια πολύ δύσκολη εμπειρία.

  • Θεωρείς το Flight Simulator μια εξάσκηση για την πραγματική σου καριέρα σαν πιλότος;

     Εννοείτε! Αυτό το διαπίστωσα και στο type rating που οι συνάδελφοι που δεν είχανε ασχοληθεί με το simulation, αν και είχανε πετάξει με όργανα, ειδικά σε αεροσκάφη όπου έχουν EFIS και όχι όργανα, δηλαδή η πληροφορία είναι μαζεμένη σε μια οθόνη, αυτοί οι συνάδελφοι ζορίστηκαν σε σχέση με εμένα που είχα την εμπειρία του flight simulator. Εκτός αυτού εγώ στην πρώτη μου πτήση στο αεροδρόμιο της Κωνσταντινούπολης ένιωθα πως έχω ξαναπάει! Τροχοδρομούσα και ήξερα απ’ έξω τους τροχόδρομους και τα κτήρια του αεροδρομίου. Στο FS κάποια πράγματα τα κάνουμε και πολύ πιο αυστηρά σε σχέση με το real, ειδικά στις διαδικασίες αναχώρησης και προσέγγισης, στο clearance κλπ. Επίσης στο θέμα φρασεολογίας και γενικά στο IFR, το Simulator είναι η καλύτερη εξάσκηση.

  • Μπορείς να συγκρίνεις και να μας πεις τις διαφορές, του real με το fs;

     Όπως είπα και πριν πολλά πράγματα είναι σχεδόν ίδια κατά την πτήση και τις διαδικασίες στους δύο κόσμους. Το FS όμως σου προκαλεί και κάποιες κακές συνήθειες, π.χ. στο VFR. Στην αρχή συνηθισμένος από το FS, πετούσα VFR κατά την εκπαίδευσή μου για το PPL και κοιτούσα τα όργανα, κάτι που είναι τελείως λάθος. Πρέπει να κοιτάς έξω και δυσκολεύτηκα αρκετά να μάθω να κοιτάω έξω και όχι τα όργανα!

     Η μεγαλύτερη διαφορά πάντως του real με το fs είναι οι προτεραιότητες που δίνεις όταν κάνεις μια πτήση. Σε μια πραγματική πτήση για παράδειγμα σε νοιάζει για το πότε θα σβήσεις την ένδειξη των ζωνών ασφαλείας ώστε να αρχίσουν οι αεροσυνοδοί να σερβίρουν τον κόσμο, έχεις λοιπόν αυτό το άγχος διότι και τον κόσμο πρέπει να ευχαριστήσεις αλλά και να μη χτυπήσει κανείς σε αυτή τη φάση που δε θα φοράει ζώνη μιας και έχεις πλέον και νομικά την ευθύνη για την ασφάλεια του, κάτι που δε σε νοιάζει φυσικά στο FS.

     Από την άλλη στο FS μας ενδιαφέρει πολύ περισσότερο να κάνουμε μια απαλή προσγείωση, ενώ στην πραγματικότητα δε δίνεις σε αυτό καμία σχεδόν σημασία αλλά απλά θέλεις να φτάσεις όσο πιο γρήγορα γίνετε, φυσικά μέσα στα safe όρια πάντα. Στο FS πάλι «κυνηγάμε» το κακό καιρό για να πάμε να κάνουμε μια προσγείωση, ενώ στη πραγματικότητα φυσικά δε το θέλεις! Στο real πάλι σε ενδιαφέρει σε τι επίπεδο θα πετάξεις ώστε να υπολογίσεις να κάψεις όσο το δυνατόν λιγότερα καύσιμα, κάτι που στο FS πάλι δε σε πολυνοιάζει και το επίπεδο πτήσης είναι ένα απλό νούμερο και τίποτε παραπάνω.

  • Γνωρίζουμε ότι ασχολείσαι πλέον και με το Virtual ATC. Τι σε έκανε να ασχοληθείς και με αυτό, το βρίσκεις εξίσου ενδιαφέρον;

     Ναι είναι αρκετά ενδιαφέρον. Από τη πλευρά του χειριστή, βλέπεις και το πώς πετάνε οι άλλοι πιλότοι, πως παίρνουν διάφορες αποφάσεις για το πότε θα «κατέβουνε», πως θα επικοινωνήσουν ώστε να ζητήσουνε κάτι, οι περισσότεροι βέβαια δεν έχουνε μάθει ακόμη να ζητάνε και κάποιος νέος ελεγκτής μπορεί να τους αφήσει ψηλά για την προσέγγιση και να μη μιλήσουν ώστε να τους κατεβάσει, οπότε φυσικά είναι αδύνατο να προσγειωθούν σωστά. Επίσης παρατηρώ και το πώς με βλέπουνε αντίστοιχα εμένα οι real ελεγκτές όταν πετάω και είναι για μένα και αυτό ένας τρόπος να γίνομαι καλύτερος σε κάθε φάση της πτήσης.

  • Από τη στιγμή που έγινες επαγγελματίας πιλότος θεωρείς ότι έχασες το ενδιαφέρον σου για το flight Simulator;

     Γ. Ευαγγελινός, Π. Νάστος μαζί με τον Δ. ΝτίστηΔε νομίζω! Θα σας πω κάτι που έχει πει και ένας άλλος πιλότος, νομίζω ο Στάθης ο Τσαγκαράτος. «Εγώ είμαι Simmer» …

 

     Ευχαριστούμε θερμά τον φίλο Δημήτρη για τη συνέντευξη και του ευχόμαστε καλή επιτυχία στα μελλοντικά του σχέδια και να έχει πάντα ασφαλείς προσγειώσεις.

 

Για το FlightSimmer.GR
  Γιάννης Ευαγγελινός   
  Παναγιώτης Νάστος